Uczeń w depresji – publikacja pokonferencyjna

Blisko 500 nauczycieli wzięło udział w konferencji „Uwaga! Uczeń w depresji”. Ten prosty, a zarazem wymowny tytuł odsłania jednakże skalę niepokojącego zjawiska, ukazując złożoność problemu. Pomoc młodym ludziom cierpiącym na depresję czy zaburzenia lękowe jest niezbędna. By była ona profesjonalna i skuteczna, należy mieć wiedzę o depresji i wykazywać się empatią.

Rozpoznawanie depresji u nastolatków jest trudne, ponieważ wiele typowych objawów tej choroby można pomylić z normalnymi – w okresie dojrzewania – zmianami w zachowaniu i nastroju. Niemniej, istnieją symptomy, na które warto zwrócić uwagę.

Wiedzę na temat przyczyn i przebiegu depresji oraz roli nauczyciela w realizacji działań profilaktycznych i wspomagania leczenia ucznia zdobyli uczestnicy konferencji, która odbyła się w 26 października br., w Ośrodku MCDN w Krakowie. Informacje uzyskane podczas spotkania z pewnością wykorzystają w codziennej pracy z uczniem oraz we współpracy z rodzicami.

Prelegenci konferencji: prof. dr hab. n. med. Maciej Pilecki, psychiatra, oraz dr Dorota Solecka, psycholog kliniczny i psychoterapeutka omówili depresję jako zjawisko wymagające pokory i ogromnej wiedzy ze strony lekarza i psychoterapeuty, ale także cierpliwości ze strony osób żyjących w otoczeniu pacjenta. Depresję u dorosłego pacjenta specjalista jest w stanie zdiagnozować po jednej wizycie; w przypadku dzieci – często dopiero po trzeciej.

Jako nauczyciele jesteśmy najlepszymi sprzymierzeńcami psychiatrów w rozpoznawaniu choroby psychicznej dziecka czy nastolatka, ponieważ znamy uczniów, obserwujemy ich codzienne zachowanie i dostrzegamy zmiany w nastroju. Możemy też wpłynąć na zmianę świadomości społeczeństwa, w którym akceptowana jest choroba ciała, a wciąż lekceważona choroba psychiczna.

Nadal zdumiewa fakt, że osoby z chorym okiem, bolącą ręką czy niesprawnym kolanem wysyłamy do lekarza, a borykającym się z uczuciem przygnębienia, beznadziejności czy izolującym się społecznie udzielamy pseudo-porad typu: „Weź się w garść!”, „Rusz się, to ci przejdzie!”

Jako dorośli, zatroskani o prawidłowy rozwój naszych dzieci, życzylibyśmy sobie, by wiedza zdobyta na konferencji nie musiała być wykorzystywana w praktyce.